ของฝากจากกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม

August 21st, 2013 by numtan

ประวัติศาสนาพรามณ์ - ฮินดู

สัญลักษณ์ของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู

พระตรีมูรติหรือผู้เป็นเจ้าทั้งสาม มีตัวอักษร ตัว อันศักดิ์สิทธิ์เรียกกันว่าโอมประกอบด้วยอักษร ตัวคือ

อะ” หมายถึง พระวิษณุหรือพระนารายณ์

อุ” หมายถึง พระอิศวรหรือพระศิวะ

มะ” หมายถึง พระพรหม

ลักษณะสำคัญของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู

-พระพรหม

-คัมภีร์พระเวท

-มีวิวัฒนาการสืบต่อเนื่องกันมาโดยตลอด

วิวัฒนาการของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู

1.สมัยพระเวท

2.สมัยพราหมณ์(พระพรหม)

ลัทธิตรีมูรติ

พระพรหม (ผู้สร้าง)

พระวิษณุ หรือพระนารายณ์ (ผู้รักษา)

พระศิวะ หรือพระอิศวร (ผู้ทำลาย)

3.สมัยฮินดู แบ่งออกเป็นลัทธิ (ษัททรรศนะ คือ สางขยะ โยคะ นยายะ ไวเศิกะ ดีบางสา เวทานตะ)

มุ่งสู่ความหลุดพ้น คือ โมกษะ

โมกษะ : การหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด (เป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดของศาสนา)และมีสภาวะเป็นเอกภาพเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระพรหม

นิกายในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู

1.นิกายพรหม -นำถือพระพรหม(ผู้สร้าง)

2.นิกายไศวะ-นับถือพระศิวะหรือพระอิศวร(ผู้สร้างและผู้รักษา)

3.นิกายไวษณพ -นับถือพระวิษณุหรือพระนารายณ์(ผู้สร้างและผู้ทำลาย

4.นิกายศากยะ หรือนิกายศักติหรือลัทธิบูชาเทวี – พระอุมาเทวี(ชายาพระศิวะพระลักษมีเทวี (ชายาพระวิษณุพระสรัสวดีเทวี(ชายาพระพรหม)

พิธีกรรมที่สำคัญ

1.พิธีสังสการเป็นพิธีประจำบ้านเช่นตั้งชื่อ แต่งงาน)

2.พิธีศราทธ์ทำบุญให้แก่ผู้ล่วงรับเป็นพิธีที่สำคัญที่สุด

3.พิธีบูชาเทวดี (เช่นการสวดมนต์ตอนเช้า เย็น)

Leave a Reply